Το λένε εξέγερση, ζορμπαδοπατριώτη!

 του Μελχίτη

"Όταν το Παρίσι φτερνίζεται, η Ευρώπη κρυολογεί"

-Μέττερνιχ

Το Παρίσι άναψε τον τελευταίο μήνα μια φλόγα, η οποία έμελλε να γίνει πυρκαγιά από την Ισπανία μέχρι την Αλβανία. Για κάποιο λόγο βέβαια η Ελλαδάρα μας πάλι απέκτησε ανοσία και έμεινε στο να κάνει παπατζίδικα ντιμπέιτ για το αν η κυρία Γκιλφόιλ ήταν καμιά φιλελληνίδα και υπερασπίστρια του "περιούσιου έθνους" μας που μυστηριωδώς την είχε άχτι ο Ερντογάν, να καυλώνει  (μια μερίδα της τουλάχιστον) με τον λόγο του Ρούμπιο (άλλο αποικιοκρατικό ξέρατο και αυτό) και φυσικά, να μαζεύονται κοσμοπλημμύρες για την Άννα Βίσση. Δεν 'πα να χουμε τη χειρότερη κυβέρνηση από την απαρχή της ιστορίας του Ελληνισμού να μας κάθεται στο σβέρκο, που είναι δεδομένο ότι χρήζει εξέγερσης και αντίδρασης; Την Αννούλα δε τη χάνουμε όμως! Αλλά κατά τα άλλα εμείς που μαζεύομαστε στο ΟΑΚΑ σαν το κοπάδι με τα γίδια, θα κάνουμε υποδείξεις στον μουσουλμανικό κόσμο ότι "δεν είναι πολιτισμένοι".

Τα ίδια ελληναράδικα κλαπαρχίδια είναι που θα πουν παίρνοντας το και πολύ κατάκαρδα κιόλας αυτό το δυσάρεστο που είδαν "Τζίζ, κακάκια!!! Κάηκε το δημαρχείο της Λιμόζ!!!". Για να φτάσω στο ζουμί ξεκινάω λέγοντας ότι κι εγώ δεν χαίρομαι που υπέστη καταστροφική παρέμβαση το εν λόγω κτήριο, γιατί γενικά δεν μου αρέσει να καταστρέφονται ανθρώπινα δημιουργήματα με (θετική ή αρνητική) ιστορία που αγγίζουν τομείς από την αρχιτεκτονική μέχρι τη γλυπτική, τις εικαστικές τέχνες κλπ. Ωστόσο, πρώτον πού ήσασταν ρε ζορμπαδομπατριώτες όταν το Ισραήλ γκρέμιζε εκκλησίες (χτισμένες αιώνες πριν), τόσο στα πλαίσια της ολοκληρωτικής σφαγής στη Γάζα και τώρα και στο Λίβανο, και μου είστε και ορθόδοξοι κατά τα άλλα. Εκεί η ευαισθησία για τα μνημεία πάει περίπατο υποθέτω, χάριν "συμμαχιών". Πάρ'τε το χαμπάρι, τα συναισθήματα σας είναι ιδεολογικά κατευθυνόμενα και μάλιστα από παπαρολογικές γεωπολιτικές αναλύσεις του πεταματού.

Δεύτερον, είναι εξέγερση ρε ηλίθιοι!!! Και ναι μεν, αυτό δεν με οδηγεί να δικαιολογώ τους βανδαλισμούς, αλλά από την άλλη ποιος ορίζει το μέτρο του τί πρέπει και τί δεν πρέπει να συμβεί; Θα πει κανείς ότι δεν δικαιούνται να κάνουν υποδείξεις στη Γαλλική κυβέρνηση και στην "πολιτισμένη της κοινωνία" άνθρωποι που δεν είναι "λευκοί αυτόχθονες" Γάλλοι. Το θέμα είναι ότι εύκολο να το πεις αυτό όταν δε γνωρίζεις ιστορία της αποικιοκρατίας. Οι άνθρωποι αυτοί προέρχονται από χώρες που η Γαλλία λεηλάτησε και παράλληλα είναι δεύτερης και τρίτης γενιάς κάτοικοι της Γαλλίας. Είναι επομένως όντες γόνοι των θυμάτων της αποικιοκρατίας και παράλληλα γεννημένοι και μεγαλωμένοι στη χώρα που το προκάλεσε αυτό. 

Η διπολική αυτή κατάσταση είναι και που ενθαρρύνει να πάρουν τέτοια τροπή αυτές οι εξεγέρσεις και είναι καθαρά ευθύνη της ίδιας της Γαλλίας να δώσει μια άλλη έννοια στο τί σημαίνει ο Γαλλικός πολιτισμός. Διότι όταν η Γαλλία και επομένως κάθε μνημείο του πολιτισμού της (όπως και το δημαρχείο επομένως) συνδέεται μόνο με τη βαρβαρότητα (για να αναφερθώ στην κλασική μπενγιαμινική σύνδεση πολιτισμού και βαρβαρότητας) της αποικιοκρατίας, πώς περιμένουμε να μείνει ανέγγιχτη από τα θύματα; Δικαιώνεται αυτομάτως το θύμα; Όχι απαραίτητα, κανείς δεν αγιοποιείται αυτόματα με βάση αυτό. Είναι αυτόματα καλές οι εξεγέρσεις και δεν μπορούν να εκτραπούν σε κάτι αρνητικό; Ισχύει μεν, αλλά πρώτον το να βιαστεί κανείς να καταδικάσει είναι επιπολαιότητα και σε μια εξαθλιωμένη Ευρώπη που έχει γίνει παραπάνω δυστοπική είναι πλήρως αιτιολογημένο να συμβαίνουν ακόμα και τέτοια γεγονότα. Καλύτερα επομένως να εξετάσει πώς μπορεί να ξεπεράσει τις αποικιοκρατικές πτυχές της και πως μπορεί να αντικαταστήσει τους υπάρχοντες κοινωνικούς σχηματισμούς, αν θέλει να επιβιώσει ως πολιτισμός.

Από εκεί και πέρα, το μέλλον είναι ανοιχτό και θα δείξει τί μέλλει γενέσθαι. Μπορεί και να αποδειχτούν μηδενιστικά γεγονότα τα όσα συμβαίνουν, ή/και να αφομοιωθούν από την καθεστηκυία τάξη. Όσο ακόμα δεν έχει πέσει το υπάρχον και το βλέμμα είναι στραμμένο με απορία στο τί ακολουθεί, είναι μέρος του παιχνιδιού να δούμε και τέρατα ακόμα στο δρόμο. Αλλά μπορεί να είναι και για καλό, θα κριθεί αυτό όταν πετάξει το πουλί της σοφίας κατά το σούρουπο....

Φάκελος "Παλαιστινιακό": 3 χρόνια από την 7η Οκτώβρη- Όχι, δεν καταδικάζουμε! Ελευθερία ή θάνατος!

 "Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι."
Δ. Σολωμός, "Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, Α' σχεδίασμα"

Έχουν περάσει τρία χρόνια από την επιχείρηση της Παλαιστινιακής Αντίστασης την 7η Οκτωβρίου του 2023, σε κοινότητες κιμπούτς έξω από τη Γάζα, και τα φερέφωνα του Σιωνισμού, όπως επίσης και η δικαιωματίστικη αριστερά βγαίνουν και καταδικάζουν τη Χαμάς ως "ισλαμοφασιστική οργάνωση" και πως εκείνη τη μέρα "βίασε και έσφαξε παιδάκια". Με αυτό τον τρόπο είτε απαξιώνουν την αλληλεγγύη που δείχνει μεγάλο μέρος του κόσμου για την γενοκτονία στη Γάζα, είτε ρίχνουν μπάλα στην εξέδρα ώστε ο κόσμος που ευαισθητοποιείται για τους Παλαιστινίους να αναγκαστεί να κάνει δηλώσεις καταδίκης της Παλαιστινιακής Αντίστασης και ως εκ τούτου να πάρει ίσες αποστάσεις.

Ας το εξετάσουμε από όλες τις πτυχές του το ζήτημα:

1. Μεγάλο μέρος αυτής της λογικής, του να βγει να καταδικάσει κανείς τα "εγκλήματα" (όπως τα αποκαλούν) της Παλαιστινιακής πλευράς, έγκειται στο να υποτιμηθεί το ό,τι προηγήθηκε σε όλη την ιστορία της δημιουργίας του κράτους του Ισραήλ.  Περιττό να αναφέρουμε την μεγάλη εθνοκάθαρση της Νάκμπα η οποία συνέβη με το "καλημέρα" που δημιουργήθηκε το σιωνιστικό μόρφωμα, τους Αραβο-Ισραηλινούς πολέμους, τον εκτοπισμό των Παλαιστινίων Αράβων από τις περιοχές που ζούσαν για αιώνες, τους βίαιους εποικισμούς που συνέχισαν και συνεχίζουν στην Δυτική Όχθη και τον ναζιστικού τύπου αποκλεισμό μεγάλου μέρους των Παλαιστινίων στην λωρίδα της Γάζας, όπου και υφίστανται εκεί μια μακροχρόνια εθνοκάθαρση, η οποία έχει εξελιχθεί σε γενοκτονία.

2. Η αποτυχία της στρατηγικής της Χαμάς είναι σίγουρα αληθής. Ωστόσο αυτό δεν έχει να κάνει με κάποιο ηθικό κριτήριο, αλλά με ρεαλιστικά κριτήρια τα οποία δείχνουν το γιατί είχε κάνει λάθος διάγνωση του γεωπολιτικού τοπίου η ηγεσία της. Η Χαμάς είναι μια δισυπόστατη οργάνωση που ταλαντεύεται μεταξύ της προέλευσης της από τους Αδερφούς Μουσουλμάνους και γι΄αυτό ποντάρει σε σχέσεις με τα αραβικά κράτη (τα οποία και πουλούν κάθε φορά την Παλαιστίνη), και της ταυτότητας της ως εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα πράγμα το οποίο την οδήγησε στο να έχει σχέσεις με το Ιράν και την Λιβανέζικη οργάνωση της Χεζμπολάχ, δηλαδή τον Άξονα της Αντίστασης. Είναι μεν σουνιτική, αλλά όχι οργάνωση τύπου ISIS, Αλ Κάιντα, ή HTS (οργάνωση του Τζολάνι που διοικεί τώρα στη Συρία και πρώην παρακλάδι της Αλ Κάιντα).

3. Καλύτερα να αμφιβάλουμε για το αν ισχύουν όλοι οι ισχυρισμοί για το ποια ήταν τα θύματα . Ιδίως αυτό με τα "νεκρά μωρά" το έχει ξανακούσει η ανθρωπότητα σαν προπαγάνδα πολέμου στο Ιράκ. Δεν λέμε προφανώς ότι δεν σκοτώθηκαν άμαχοι, αλλά τα νούμερα δεν είναι αποδεδειγμένα, όπως και οι πράξεις δεν είναι όλες αποδεδειγμένες. Η χειραγώγηση μέσω της χρήσης των μέσων ενημέρωσης, που μεγάλο μέρος των κυρίαρχων μέσων είναι φιλικά προς το Ισραήλ, καλά κρατεί γενικώς.

4. Τα Κιμπούτς είναι αποικιοκρατικές κοινότητες. Δεν είναι φιλήσυχες αναρχοκομμουνιστικές αγροτικές κοινότητες και ουτοπίες δικαιοσύνης. Και αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Μπορεί κανείς να βρει σε παλιό τεύχος του περιοδικού Ευτοπία συνέντευξη του Τσόμσκι πάνω σε αυτό, ο οποίος λέει τα όσα λέει όντας Εβραίος (Άλλος κι αυτός που μίλησε για την χειραγώγηση των μαζικών μέσων που θίχτηκε μόλις στην προηγούμενη παράγραφο) !

5. Το να καταδικάζει κανείς τη βία είναι πανεύκολο όταν δεν κάθεται να προβληματιστεί για τα αίτια που την γεννούν. Κάθε αποκλεισμένος λαός θέλει το Μεσολόγγι του και οι Παλαιστίνιοι προσπάθησαν να κάνουν (έστω και με την αποτυχημένη της έκβαση) μια δική τους Έξοδο. Όπως έχει πει και ο αείμνηστος Γιαχία Σινουάρ που ήταν ηγέτης της Χαμάς στη Γάζα: " Τί θα έπρεπε να κάνουμε; Να σηκώσουμε λευκή σημαία; Αυτό δεν πρόκειται να γίνει! Περιμένει ο κόσμος να είμαστε φρόνιμα θύματα όσο μας σκοτώνουν;". Αυτό τα συνοψίζει όλα!

Αν θέλουν επομένως οι ισχυροί του κόσμου να μην πιάνει κόσμος το όπλο στο χέρι, ας αφήσουν τον Παλαιστινιακό λαό να καθορίσει την τύχη του, χωρίς κατοχή και χωρίς να πέφτουν πάνω του τα ισραηλινά πυρά ή να έρχονται έποικοι ή/και στρατιώτες του IDF στα παλαιστινιακά εδάφη και να διαπράττουν εν ψυχρώ φόνους ανθρώπων. 

Υπό αυτή την έννοια, για τον ίδιο λόγο δεν θα κατηγορήσουμε ούτε τα όσα έκαναν οι επαναστατημένοι Έλληνες στην Τριπολιτσά, ούτε τις μάχες του ΕΔΕΣ ενάντια στους Τσάμηδες ή τις δράσεις της ΕΟΚΑ που πολλοί βαπτίζουν ως "πογκρόμ κατά των Τουρκοκυπρίων". 

Μόνο με τα δίκαια των εθνών και των λαών να τηρούνται και να γίνονται σεβαστά αποφεύγεται το αίμα. Όσοι δεν θέλουν ένοπλο αγώνα, καλύτερα να αντιμετωπίσουν τα αίτια που τον καθιστούν αναγκαίο. 

Και στο τέλος της ημέρας αν είναι τόσο απαίσια η ιδεολογία της Χαμάς όσο μας λένε, αυτό ας κριθεί εν τοις πράγμασι με μια Γάζα ελεύθερη, με την αυτοδιάθεσή της και τη δυνατότητα του λαού της να αποφασίζει χωρίς να παίζει την ύπαρξή του κορώνα-γράμματα! Με θεωρίες μπορούμε να λέμε από τον καναπέ μας όλες τις αποψάρες, όπως όταν εξισώναμε τον Μιλόσεβιτς με τον Χίτλερ (εδώ γελάμε), ή για τον Άσσαντ ότι χρησιμοποιούσε στον πόλεμο (που υπέστη από τους ιμπεριαλιστές βασικά) στη χώρα του "χημικά" και "όπλα μαζικής καταστροφής" (σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας, έχουμε κάνει κοιλιακούς από τα γέλια).

Όπως έχουμε γράψει και σε άλλο κείμενο, εννοείται πως κριτικάρουμε και τη Χαμάς για πολλές της ενέργειες. Αλλά έτερον εκάτερον, δεν την επικρίνουμε για κάποια ενέργεια κατά του Ισραήλ αλλά κατά του Άσσαντ στην Συρία. Έκανε τραγικά λάθη, αλλά δεν αναιρείται ο ρόλος της ως πρωτοπορία του Παλαιστινιακού αγώνα και γι' αυτό την στηρίζουμε χωρίς αστερίσκους. 

Όσο για τον Σινουάρ που εξοντώθηκε το 2024, θαρραλέος μένοντας στη Γάζα, περίπου ένα χρόνο μετά την 7 Οκτωβρίου: "Ο τύραννος πεθαίνει και η κυριαρχία του τελειώνει, ο μάρτυρας πεθαίνει και η κυριαρχία του αρχίζει." (Σόρεν Κίρκεγκαρντ)

Τιμή σε κάθε μάρτυρα της Αντίστασης λοιπόν!

Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

"καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη,
χαῖρε, ὦ χαῖρε, Ἐλευθεριά!"

Ο Βάσος Πτωχόπουλος δεν είναι πια κοντά μας

 του Μελχίτη

Μόλις πληροφορήθηκα ότι ο εκδότης Βάσος Πτωχόπουλος που είχε τις εκδόσεις Αιγαίον έφυγε από τη ζωή.

Δεν είχα ποτέ την τύχη να τον γνωρίσω από κοντά. Άκουγα όμως από ανθρώπους που τον ήξεραν για την όμορφη και μοναδική του περίπτωση.

Παράλληλα ήταν ένα όμορφο απόκτημα τα μικρά βιβλιαράκια των εκδόσεων του, από ομιλία του Γιανναρά μέχρι Κάλβο, Μπολιβάρ, Μπόμπι Σαντς και Τσε Γκεβάρα. Και για τους Kinks και τη ροκ ακόμα έβγαζε βιβλία. Δεν είναι λίγο επίσης το ότι αρκετοί έμαθαν τα ιστορικά βιβλία του Νίκου Ψυρούκη από τις εκδόσεις Αιγαίον.Και ο εκδότης έχει αυτό το χαρακτηριστικό, είναι σαν να τον έχεις γνωρίσει μέσα από το εκδοτικό του έργο.

Η κοσμοθεωρία του την οποία ξέραμε ακόμα και όσοι μόνο τον διαβάζαμε ή τον ακούγαμε από τα λίγα βίντεο που υπάρχουν, ήταν η τρανή απόδειξη ότι μπορεί να είναι κανείς αναρχικός, ροκάς, διεθνιστής ενώ αγαπάει την πατρίδα του και κρατάει την εθνική του ταυτότητα. Και πάντα παρέμενε σταθερά αντι-αποικιοκράτης, γιατί μόνο έτσι μπορεί να είναι όποιος ποθεί τα δίκαια των λαών.

Κάτι καταλάβαινε παραπάνω ως Έλληνας της Κύπρου, αν και δυστυχώς είναι και πολλοί στο νησί του είτε δεξιοί, είτε διζωνιστές που δεν καταλαβαίνουν.

Αιωνία του η μνήμη, συλλυπητήρια στους οικείους του και στους συναγωνιστές του!

Ράτκο Μλάντιτς, λείπεις!

 του Μελχίτη

Έχει περάσει ήδη μια εβδομάδα από το θάνατο του στρατηγού Μλάντιτς. Ωστόσο ένιωσα την ανάγκη να γράψω κάποιες σκέψεις για τον ίδιο και για την συζήτηση που συνεχίζει να υπάρχει γύρω από το πρόσωπό του και το συνολικό ζήτημα του πολέμου της Γιουγκοσλαβίας.

Κατ΄αρχάς να ξεκαθαριστεί ότι η σελίδα μας δεν ακολουθεί τη γραμμή του εθνικισμού! Πέραν του ότι δεν υπάρχει ενιαία πολιτική γραμμή, ενώ υπήρχε ένα φλερτ με την ιδεολογία του εθνικισμού  (λόγω αγανάκτησης απέναντι στην δικαιωματίστικη ιδεολογία και στον ακροκεντρώο εκσυγχρονιστικό φιλελευθερισμό, που ο δεύτερος ηγεμονεύει ιδεολογικά στο πολιτικό σύστημα της χώρας μας), δεν κατέληξε εκεί. Θεωρούμε ότι δεν είναι το έθνος το απόλυτο επίκεντρο των ανθρώπινων ταυτοτήτων (παρ' όλο που το υπερασπιζόμαστε και αυτό κάτι το οποίο έχουμε αποδείξει στα προηγούμενα μας κείμενα) και ότι ο εθνικισμός όπως όλες οι μοντερνιστικές ιδεολογίες είναι περιοριστική ως προς το να δώσει μια κοσμοθεώρηση (δε θα επεκταθώ πολύ σε αυτό ίσως να είναι αφορμή για να γραφτεί άλλο κείμενο), ακόμα και αν υπήρξε αναγκαία σε πολλές ιστορικές περιστάσεις ανάλογα τη χώρα και την συγκυρία. Την μελετάμε χωρίς να τη δαιμονοποιούμε και σεβόμαστε ορισμένους συνανθρώπους που την υποστηρίζουν, ωστόσο δεν ανήκουμε σε αυτή την κατηγορία.

Επομένως, με βάση αυτή την εισαγωγή ξεκαθαρίζουμε ότι δεν έχουμε κάποια ιδεολογική ανάγκη να υπερασπιστούμε τον Ράτκο Μλάντιτς όπως πολλοί του εθνικιστικού χώρου στην Ελλάδα. Η Γιουγκοσλαβία ήταν σε παρακμή όπως όλα τα κράτη του Υπαρκτού Σοσιαλισμού, λόγω εκφυλισμού της γραφειοκρατικής κομματικής ελίτ, που όπως σε κάθε υποτιθέμενα σοσιαλιστικό καθεστώς της ανατολικής Ευρώπης ήταν μέσο ανέλιξης για τυχοδιώκτες. Ο Σερβικός εθνικισμός επομένως ήταν η σωσίβια λέμβος της κυβέρνησης του Βελιγραδίου ώστε να σώσει ότι σώζεται, καθώς και βίωνε κρίση το πολιτικό σύστημα και αναδύονταν εθνικισμοί στις υπόλοιπες χώρες.

Επομένως, τί δικαιώνει τον κάθε Σέρβο εθνικιστή που πολέμησε; Το γεγονός ότι αντιστάθηκε σε μια ξένη εισβολή! Ο αναθεωρητισμός που επικρατεί ότι είναι ευθύνη κυρίως της Γιουγκοσλαβίας η διάλυσή της, είναι τουλάχιστον παραληρηματικός αν όχι βρώμικος ή ύποπτος. Ακόμη και που υπήρχαν εθνικισμοί από όλες τις πλευρές, η έκταση που πήρε το γεγονός του πολέμου ώστε να φτάσει σε διάλυση του ομοσπονδιακού κράτους, οφείλεται καθαρά στην δημιουργία ενόπλων αποσχιστικών στρατών από τους Αμερικανούς ενάντια στη Σερβία και που πολλοί από αυτούς τους αποσχιστές ήταν εγγόνια των συνεργατών του ναζισμού. Άλλωστε μέχρι και δυτικοί αρθρογράφοι κάνουν την παραδοχή ότι οι εν λόγω εθνότητες πολύ περισσότερη αυτοδιάθεση είχαν στην Γιουγκοσλαβία, παρά στα "ανεξάρτητα" εθνικά κράτη τους που είναι καθαρά προτεκτοράτα. Προτείνουμε να ανατρέξει κανείς στο βιβλίο του αείμνηστου Γιώργου Δελαστίκ για να δει τα αποσπάσματα από τα σχετικά άρθρα.

Οι Σέρβοι με όλα τα στραβά τους αντιστάθηκαν απέναντι στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Έγιναν εγκλήματα προφανώς και δεν δικαιολογούνται, αλλά πρέπει να τα εντάξουμε στο μέτρο που τους αρμόζει με βάση το πολιτικό πλαίσιο. Και το ίδιο το πολιτικό πλαίσιο δείχνει ότι οι Σέρβοι ήταν οι αμυνόμενοι της κατάστασης. Αν είναι να τους προσάψουμε εγκλήματα, δέκα και εκατό φορές θα έπρεπε να καταδικάζουμε την εθνοκάθαρση στην Κράινα που οι Σέρβοι ήταν τα θύματα και οι Κροάτες οι θύτες. Πρόκειται για το μεγαλύτερο έγκλημα που έγινε στην διάρκεια του πολέμου της Γιουγκοσλαβίας, και το οποίο δεν καταδικάστηκε ποτέ από τη "διεθνή κοινότητα".

Αντιθέτως, ο Μλάντιτς έχει φάει το μεγαλύτερο στιγματισμό ότι είναι ο "σφαγέας" στη "γενοκτονία" της Σρεμπρένιτσα. Ας ξεκαθαριστεί κάτι πολύ σημαντικό, η Σρεμπρένιτσα δεν ήταν γενοκτονία. Ήταν πολιορκία που έγινε στα πλαίσια αντίποινων. Είναι ξεκάθαρα ύπουλη τακτική που δεν αναφέρονται οι σφαγές που έγιναν στα σερβικά χωριά της περιοχής εκείνης. Είναι επίσης ύπουλη τακτική που δεν αναφέρεται ότι οι σφαγές είχαν ορμητήριο τη Σρεμπρένιτσα που κηρύχθηκε από τον ΟΗΕ, με συναίνεση των Σέρβων, ως ειρηνική ζώνη, επομένως η Βοσνιακή πλευρά παραβίασε την ίδια τη συμφωνία με όπλα τα οποία έριχναν οι ΝΑΤΟϊκοι από αεροπλάνα που περνούσαν από πάνω. 

Ο Μλάντιτς αντιθέτως προσπάθησε να μεριμνήσει για τον άμαχο πληθυσμό των Βόσνιων να μην έχουν απώλειες, κάτι το οποίο κανένας γενοκτόνος δεν κάνει. Ο αριθμός 8.000 (χοντρικά) που αναφέρεται τις περισσότερες φορές είναι αμφισβητήσιμος, ακόμα και από πηγές που δεν θα τις έλεγε κανείς φιλο-Γιουγκοσλαβικές. Μετρήθηκαν ως "θύματα" και "νεκροί" μέχρι και αγνοούμενοι που πολλοί από αυτούς βρέθηκαν ζωντανοί, ή στους νεκρούς μετρήθηκαν ένοπλοι μαχόμενοι άντρες. Τα γυναικόπαιδα είχαν αρχίσει να φεύγουν και γι αυτό αποφεύχθηκαν πολλές απώλειες σε αυτή την κατηγορία, πράγμα για το οποίο κύριος φταίχτης ήταν ο "ήρωας των Βόσνιων" Νάσερ Όριτς, που εξ' αιτίας των μαυραγορίτικου στυλ μεθόδων του με την πώληση των ειδών ανάγκης έκανε αβίωτο το βίο στη Σρεμπρένιτσα. Ακόμα και όσοι άμαχοι που σκοτώθηκαν, ήταν κυρίως έξω από την πόλη και όχι από τακτικό στρατό με εντολή αλλά από άτακτους Σέρβους στρατιώτες που έδρασαν κατά δική τους βούληση.

Επομένως, η δίκη του Μλάντιτς ως "εγκληματία" ήταν καθαρά πολιτική. Δεν έχει σημασία αν ήταν άγιος, σημασία έχει ότι αντιστάθηκε απέναντι στην επέλαση των ιμπεριαλιστών στη χώρα του, κι έδειξε υποδειγματική στάση στο ζήτημα της πολιορκίας της Σρεμπρένιτσα με το να προειδοποιήσει τους Βόσνιους το να μεριμνήσουν για τους ανθρώπους τους για να αποφευχθούν τα χειρότερα. Γι' αυτό "λείπει". Όπως και για το γεγονός ότι (ασχέτως του αν δεν τον βοήθησε αυτό), δεν μάσησε να απαξιώσει μπροστά στη μάπα τους αυτούς που τον δίκαζαν. Δυστυχώς, δεν δικαιώθηκε μέχρι το τέλος του, καθώς μέχρι και ο θάνατος τον βρήκε όσο ήταν φυλακισμένος στη Χάγη.

Για να επιστρέψουμε στο παρόν, μακάρι να τιμωρηθούν με την ολοκληρωτική τους ταπείνωση στη Μέση Ανατολή οι μεγαλο-καρχαρίες που λυμαίνονται τον πλανήτη.

Вечна ти памја и слава генерале!!

ΥΓ: Προς όσους "φιλο-Παλαιστίνους" του εύχονται κόλαση και συγκρίνουν Σερβία με Ισραήλ...Ε, δεν θα κρατηθώ: άντε και γαμηθείτε, ρε μουνόπανα! Η αριστερά του ΝΑΤΟ είστε, γαμώ το Al Jazeera σας!

ΦΑΚΕΛΟΣ "ΠΟΙΗΣΗ"- Ελεύθεροι Ανελεύθεροι (Κέρασε ο διάβολος καφέ και λουκούμι στο καφενείο)

 Ποίημα-Παραμύθι του Π.Σ., ταιριαστό με την εποχή, μιας και είμαστε ακόμα αυτό το μήνα στη περίοδο του τουρισμού.

Κέρασε ο διάβολος καφέ και λουκούμι στο καφενείο,

κι όλοι πήρανε γιατί οι καιροί ήταν δύσκολοι,

κι η ουρά του ήταν κρυμμένη στο κουστούμι.

Μόνο ο μπαρμπα-Θόδωρας,

ο τρελός του χωριού αρνήθηκε

και δεν ξαναεφάνη στην πλατεία.

Κι όταν το νερό πίκριζε,

γιατί είχε κάνει ο διάολος στο ποτάμι την ανάγκη του,

κανείς δεν είπε τίποτα,

γιατί κέρναγε πια σταθερά, καφέ και λουκούμι.

Κι όταν ζήτησε να ανοίξει στη γη τρύπες, 

κέρασε και τσιτσί στο καφενείο.

Μα κυνήγι δεν ξαναματάφαγαν, 

γιατί τα ζώα ξεσπιτώθηκαν απ' τα τρυπάνια.

Κι όταν είπε στον μπακάλη να φέρει Νεσκαφέ

γιατί λέει το πίνουν στις πόλεις.

Αυτός έφερε.

Κι από τότε ο ελληνικός κομμένος.

Κι όταν είπε στην φουρνάρισσα να φτιάξει ντόνατς γιατί αυτά τρώνε στις Αμερικές.

Εκείνη τον άκουσε.

Κι από τότε παν' οι τουλούμπες και τα  κ'λούρια.

Τότε ξαναφάνηκε ο μπαρμπα-Θόδωρας,

που 'χε γράψει βιβλίο ολόκληρο για τον ακατανόμαστο,

κι όλοι γέλασαν.

Κι όταν μίλησε κατά του παπά, γιατί έτσι λέει κάνουν στις Ευρώπες.

Πάλι τον άκουσαν.

Γιατί κέρναγε νεσκαφέ και ντόνατς στο καφενείο.

Κι όταν έφυγε ο παπάς. 

Έβγαλε την ουρά απ' το κουστούμι και τους είπε να φύγουν. 

Γιατί πια στον τόπο δεν άνηκαν,

κι ήταν πια ευρωπαίοι και πολίτες του κόσμου.

Ελεύθεροι ανελεύθεροι...

ΒΛΑΧΟΚΡΑΣΟΜΠΑΡΜΠΑΣ

 του Jimas Ripper

Βλαχοκρασομπάρμπας (o, oυσιαστικό): Το είδος μπάρμπα(γεροντομεσήλικα) στα χωριά που ξημεροβραδιάζεται στα καφενεία, έχει συνήθως σαν εμφάνιση μια μοσχαροκεφαλή τετράγωνη με προγούλι, περίεργα μαλλιά αν δεν έχει καράφλα (καμία φορά γυαλιά ή και γραβάτα αν θέλει να το παίξει αρχοντοχωριάτης), μπορεί να έχει μουστάκι και πάντα έχει μια κρασομπυροκοιλούμπα έχοντας κάνει πάμπλουτη τη Heineken και τον καφετζή του χωριού με τις κρασοκανάτες. Αν του πεις την παραμικρή νύξη για αυτό βέβαια θα το ρίξει σε δικαιολογίες του στυλ "αμ φτάεις την ηλικία μ' ναούμ θα δούμη πους θας" ή θα πει ότι όσοι πάνε γυμναστήριο είναι πούστηδες  "κι άμα ου άνδρας δεν έχει λίγου κοιλίτσα δε λέει". Ψηφίζει ΝΔ, αν και μπορεί να έχει βασιλοχουντικές ακροδεξιές τάσεις, γκρινιάζει ΠΑΝΤΑ για το πώς το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο σοσιαλισμός, και γενικώς η αριστερά μας κατέστρεψαν και μας έφεραν χρέος και πως αν ήταν οι Γερμανοί θα προκόβαμε ή δίνουν και παίρνουν τα "αχχ ουρέ ένας Παπαδόπ΄λος μας χρειάζ΄ται". Συνήθως στα καφενεία, σε γάμους και βαφτίσια, αν δε μιλάει για ποδόσφαιρο αναμασάει ότι ακούει στην tv από πολιτικούς και δημοσιογράφους περί ελεύθερης αγοράς, ιδιωτικοποιήσεων, ομολόγων, κλπ. έννοιες που ζήτημα αν ξέρει τι σημαίνουν, και τα περνάει στις συζητήσεις με μια τσιγαροκρασοκανατοφωνή σαν "υπέρτατη γεροντική γνώση''. 

Κράζει την ''τεμπέλικη'' νεολαία που δε θέλει να πάει να δουλέψει 7ημερα, 16ωρα σεζόν με μπλoκάκι και (Ω ΘΕΟΙ) θέλουν αξιοπρεπή μισθό με ένσημα, κι όταν του το πεις  θα ξεκινήσει τη λογοδιάρροια του με μια μοσχαρομπάσα φωνή και με τη φράση "στα δικά μου χρόνια εεεεεε....." ή θα μιλήσει για το πόσο "καριόλες" έχουν γίνει οι γυναίκες σήμερα που κατεβάζουν με το παραμικρό το βρακί τους και έχουν "ξουκύλει με τ΄ς φιμινισμούς". Βέβαια, αυτό δεν θα τον εμποδίσει να ξημερωθεί σε κάνα στριπτιζάδικο βαψομουσομαλλιάς, μπας και ξεκουράσει λίγο το χέρι του. Συνήθως οι πολιτικές του αναλύσεις και απόψεις, είναι μια λογοδιάρροια χωριατοκατινιάς που θα εστιάσουν στο τι αγγλικά μιλάει ο Τσίπρας, και τι τσόκαρο είναι η Δούρου ή η Κωνσταντοπούλου, καθώς  και πώς ντύνεται κλπ. Η περιαυτολογία είναι για το βλαχοκρασομπάρμπα ό,τι το οξυγόνο για τους υπόλοιπους έμβιους οργανισμούς. Μπορεί να έτυχε να συναντήθηκε ή να είπε ένα γεια με έναν πολιτικό, δημοσιογράφο ή γενικώς ένα επιφανές διάσημο πρόσωπο, και θα στα κάνει τσουρέκια με τα δημοσιοσχεσίτικα του προσφωνώντας τα επιφανή πρόσωπα με το προσωνύμιο "τα πιδιά" ή με άλλα παρατσούκλια προσποιούμενος ότι είναι κολλητάρια του. Αν κάνεις τη μαλακία να επιδιώξεις διάλογο μαζί του ή του πεις να στηρίξει κάτι από όσα λέει, θα γυρίσει και θα σε κοιτάξει με ένα υπερσνόμπ ύφος Μαρίας Θηρεσίας σε συσκευασία μοσχαροκεφαλής, λέγοντας σου πως έχει "πουλλά βιώματα", ενώ στη βλάσφημη ερώτηση τί έχει σπουδάσει και ποιά η ειδικότητά του, σου απαντάει με την επική βλαχοκρασοατάκα... "έχου τελειώσ' του πανεπιστήμιου της ζουής"!!!

Ιωάννη Μάζη, άντε στο διάολο!

 του Μελχίτη

Είπα να κάνω και σήμερα δυναμική καλοκαιριάτικη δημοσίευση, μιας και το καλοκαίρι είναι η εποχή των καραγκιόζηδων (μετά συγχωρήσεως στην αγαπημένη μου φιγούρα θεάτρου σκιών που με έκανε άνθρωπο και όχι τσιμεντόλιθο σαν αυτούς) διεθνολόγων και των..."πρηξο-μπάλικων" δηλώσεών τους ότι "φέτος θα βιώσουμε σύγκρουση με την Τουρκία στο Αιγαίο". Και οι οποίες όλως τυχαίως...Πάντα ...Μα πάντα όμως....ΔΙΑΨΕΥΔΟΝΤΑΙ!

Και φυσικά ένας και μοναδικός είναι ο κυριότερος διδάξας αυτής της σχολής σκέψης (γελάμε): Ιωάννης Μάζης!

Μα θα μου πείτε η Τουρκία δεν έχει διεκδικήσεις εις βάρος μας και δεν παραβιάζει τα χωρικά μας ύδατα; Ναι, φυσικά αλλά πρώτον έτσι κι αλλιώς είμαστε μια υποτελής αποικία, δεν είμαστε πραγματικά ανεξάρτητη χώρα και η Τουρκία είναι ένα κράτος-παίχτης. Ο συσχετισμός εξ' αρχής είναι άνισος και τοποθετημένος σε ένα πλαίσιο κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού. Που εκτός των άλλων το ΝΑΤΟ την έχει προστατευόμενη την Τουρκία για γεωπολιτικούς λόγους ήδη από το 1949 που ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΝ ΜΕΛΟΣ, οπότε (στους αμερικανο-φιλελέδες και ΝΑΤΟ-πατριώτες και γενικώς δυτικολιγούρηδες φίλους μας πάει αυτό) όχι , δεν θα γυρίσει ποτέ η πλάστιγγα των αμερικανοευρωπαίων υπέρ μας. Δεύτερον (και ίσως βασικότερον), μαντέψτε ποια άλλη χώρα παραβιάζει την έστω και υποτιθέμενη εθνική μας κυριαρχία και παίζει παρτίδες εις βάρος μας πάνω στην επικράτειά μας. Το Ισραήλ! Αλλά αυτό ποτέ δεν τους νοιάζει τους διεθνολόγους μας, μόνο η Τουρκία τους νοιάζει.

Οπότε κ. Μάζη:

-Δεν συμβαίνει ποτέ ο πόλεμος που μας τσαμπουνάς, γιατί έτσι κι αλλιώς η Τουρκία παίζει μπαλίτσα στο ματσάκι που οι μεγάλες δυνάμεις έχουν στήσει στις πλάτες μας. Βγάλε λοιπόν το σκασμό, να κάνουμε και λίγο διακοπές το καλοκαίρι γιατί είναι που είναι χάλια τα πράγματα, μη μας ξινίζεις παραπάνω χωρίς λόγο.

-Καλά φοβερή και η "ιστορική" σου ανάγνωση ότι οι Τούρκοι "δεν έχουν πολιτισμό" επειδή "δεν έφτιαξαν αυτοί το μουσακά". Σιγά τα λάχανα, ρε Μάζη! Έφτιαξαν πάντως κράτος που παίζει γερό παιχνίδι κυριαρχίας σε όλη την ευρύτερη περιοχή. Ο Ερντογάν χέστηκε και σκουπίζει τον κώλο του με τις αναλύσεις σου!

- Είπες το 2020 ότι "ψήφος στον Τραμπ=έθνος κράτος"! Ναι, έθνος κράτος...Των Αμερικάνων... ΒΛΑΚΑ! Μ' αρέσει που είσαι και "πατριωταράς" αλλά η εξάρτηση, εξάρτηση από τις ΗΠΑ. Τί κι αν μας πάει γαμιώντας όλους τους μικρότερους λαούς η πολιτική του America First; Μην τυχόν και θίξουμε τις "ιερές συμμαχίες"!

-Συν ότι δεν είσαι καν έξυπνος στο να προσπαθήσεις να δικαιολογήσεις την γενοκτονία των Παλαιστινίων, ρε γελοίε! Αμέσως να μου τα ανάγεις όλα σε "μύθο του Κάιν και του Άβελ" για να πεις ότι "τί να κάνουμε, έτσι είναι η ανθρωπότητα". Πέραν του ότι πάει θεαματικά (κωμικά θεαματικά θα έλεγε κανείς) για περίπατο η "ορθολογικότητά" σου με τέτοια ψευδο-λογοτεχνικά και ψευδο-θεολογικά ζυμάρια. Και έστω ότι το να δείξουμε πόσο αναίσθητος μπάσταρδος είσαι δεν αρκεί. Το ότι σοφιστείες για Κάιν και για Άβελ μπορούν κάποιοι να τις επικαλεστούν αν θέλουν για να δικαιολογήσουν ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ, δε το σκέφτηκες ρε σαλτιμπάγκε της παρακμής;   

-Α και καλή τύχη τώρα που μας πολιτεύεσαι με το κόμμα Σα(χλα)μαρά! Ωραίος ρε, με τον τύπο που έκλεισε το προξενείο στη Δαμασκό αφήνοντας στο έλεος του πολέμου τους Ελληνορθόδοξους της Συρίας και ο ίδιος τους θυμάται ξαφνικά κατόπιν εορτής. Βέβαια να σας πληροφορήσουμε ότι και τον κύριο Τζολάνι που σφαγιάζει μειονότητες στη Συρία, ο ΤΟΣΟ ΑΡΕΣΤΟΣ ΣΑΣ Τραμπ όλη την ώρα με ερωτόλογα τον ντύνει. Να σε ευχαριστούμε δηλαδή που δεν πας με τον Κούλη και τον Άδωνι, ξέρω 'γω!

Συνοψίζοντας: Γιάννη Μάζη, άντε μου στο διάολο! Για να μη σου πω και κάτι πιο χοντρό...

Δεν κοιτάμε τα μούτρα μας λέω εγώ να φτιάξουμε τον τόπο μας, που δεν έχουμε ελεύθερη χώρα, αντί να ακούμε το καπρίτσιο του κάθε απατεώνα ψευδο-αναλυτή να ψάχνουμε έναν μεταφυσικό αντίπαλο στο πρόσωπο της Τουρκία για να βρίσκουμε δικαιολογίες να καθόμαστε με σταυρωμένα χέρια και να ζητιανεύουμε εύνοιες με...πεολειχίες στους πλανητικούς κυρίαρχους; Λέμε τώρα...