"Ας ανυμνή την παγεράν ισχύν η οικουμένη•
Ας στέφωσι την κεφαλήν του ήρωος με στέμμα•
Η νίκη, άνωθεν σωρού πτωμάτων ιπταμένη,
Φρικώδη φέρει στέφανον, βαμμένον εις το αίμα.
Ιδέ εν μέσω των νεφών την ίριδα• εκείνη
Είναι ελπίδος σύνθημα εντός τοσαύτης λύσσης.
Ας χύνη πέραν κεραυνούς η θύελλα, ας χύνη,
Ο έρως μένει δι' ημάς, ο έρως και η φύσις.
Των Γαλατών δεν πρόκειται τα στίφη να νικήσης
Ώ Καίσαρ• δύνασαι στιγμήν δια νικών μυρίων
Εκ του μοιραίου της ζωής ορίου να κερδίσης;
– Ουχί! ο Βρούτος απαντά δια πληγών καιρίων."
