Παλαιστινιακή "Βάρκιζα"; Ίδωμεν!

 του Μελχίτη

Διαβάζω στα αγγλικά σε αναρτήσεις στα μ.κ.δ. και σε άρθρα από ειδησεογραφικούς ιστοτόπους ότι η Χαμάς δήλωσε έτοιμη να αποσυρθεί από την ηγεσία της Γάζας και να παραδώσει τα ηνία σε τεχνοκρατική κυβέρνηση.

Μόλις σήμερα γράφτηκε αυτό, μένει μέσα στις επόμενες μέρες να δούμε τί όντως θα συμβεί.

Αν όμως ισχύει, τότε μάλλον έχουμε να κάνουμε με την αποτυχία ενός εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος και της νυν πρωτοπορίας του, η οποία ήταν μπροστά για είκοσι περίπου χρόνια.

Η Χαμάς δυστυχώς πληρώνει αποτυχημένες στρατηγικές (συν τη στάση των όσων πολιτικών ηγετικών της στελεχών προσπαθούν να είναι φιλικοί προς το Κατάρ) και επιβεβαιώνει τις ανησυχίες όσων την έβλεπαν ως μακροπρόθεσμα αναποτελεσματική ως ηγεσία, και παράλληλα διαψεύδει τις αντεστραμμένες οριενταλιστικές φαντασιώσεις των όσων μιλούσαν περί "Παλαιστινιακής ανθεκτικότητας". 

Ίσως κάτσω σύντομα να γράψω ένα κείμενο που να είναι σκέψεις μου πάνω στο θέμα της ίδιας της Χαμάς ως ηγετικής οργάνωσης στη Γάζα. Ένας ολοκληρωμένος στοχασμός πάνω στο ζήτημα απαιτεί ισορροπία που να αναδεικνύει θετικές και αρνητικές πλευρές. Δεν θα αναλωθώ στο παρόν όμως κείμενο στο να πω τα αμαρτήματα (σίγουρα πάντως ένα από αυτά είναι η στάση της ως οργάνωση των Α.Μ. στην ιμπεριαλιστική λεηλασία της Συρίας από τους δυτικούς) και τα θετικά (τα οποία ενσαρκώνονται σίγουρα σε μεγάλο βαθμό στο πρόσωπο του αείμνηστου Γιαχία Σινουάρ, που ήταν φιλικός προς το Ιράν και τη Χεζμπολάχ) της Χαμάς προς το παρόν.

Ποτέ δεν τάχτηκα υπέρ του να αφοπλιστεί η Χαμάς, ωστόσο δεν έτρεφα αυταπάτες. Ήμουν πάντα επιφυλακτικός στο κατά πόσον θα μπορέσει μακροπρόθεσμα να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Και να πω την αλήθεια μου πιο πολύ αυτό ήταν το μέλημά μου παρά η ίδια καθ΄αυτή η ιδεολογία της ή το θρήσκευμά της (που να τα λέμε κι αυτά, στη νοοτροπία και στις πρακτικές τους δεν είναι σουνίτες τύπου ISIS ή Μπιν Λάντεν).

Και θα το τονίσω για να μην χαροποιήσω τους δυτικολιγούρηδες που τώρα θα νομίζουν ότι δικαιώθηκαν πως ούτε τώρα χαίρομαι με αυτό που συμβαίνει. Όπως δεν βρίσκω χαρωπή την παράδοση των όπλων στη Βάρκιζα. Το ότι η ηγεσία του ΚΚΕ (που ήταν η πρωτοπορία στο ΕΑΜ στην αντίσταση του '40) υπέγραφε Καζέρτες και Λιβάνους, όχι απλώς δεν κάνει ευχάριστη την Βάρκιζα και την κάθε "Βάρκιζα" κάθε αντίστασης. Είναι παραπάνω λόγος στο γιατί να μην είναι καλοδεχούμενο γεγονός.

Αυτά για την ώρα, θα επανέλθω! Θα δούμε τί ισχύει. Μακάρι όπως και να έχει το πράγμα, οι Παλαιστίνιοι να αναδιοργανωθούν, παρά το ότι έχουν αποδεκατιστεί ως πληθυσμός στη Γάζα λόγω της σφαγής που έχουν υποστεί και συνεχίζουν από το Ισραήλ, και μακάρι η όποια ηγεσία ή συνασπισμός συγκροτηθεί σε επόμενη φάση (και με τη Χαμάς να είναι άμα αυτή θα υπάρχει) να πράξει σοφά και για την ίδια της τη χώρα και για τις χώρες της περιοχής.

Θέλουμε λεύτερη εμείς πατρίδα και πανανθρώπινη τη λευτεριά!