Το λένε εξέγερση, ζορμπαδοπατριώτη!

 του Μελχίτη

"Όταν το Παρίσι φτερνίζεται, η Ευρώπη κρυολογεί"

-Μέττερνιχ

Το Παρίσι άναψε τον τελευταίο μήνα μια φλόγα, η οποία έμελλε να γίνει πυρκαγιά από την Ισπανία μέχρι την Αλβανία. Για κάποιο λόγο βέβαια η Ελλαδάρα μας πάλι απέκτησε ανοσία και έμεινε στο να κάνει παπατζίδικα ντιμπέιτ για το αν η κυρία Γκιλφόιλ ήταν καμιά φιλελληνίδα και υπερασπίστρια του "περιούσιου έθνους" μας που μυστηριωδώς την είχε άχτι ο Ερντογάν, να καυλώνει  (μια μερίδα της τουλάχιστον) με τον λόγο του Ρούμπιο (άλλο αποικιοκρατικό ξέρατο και αυτό) και φυσικά, να μαζεύονται κοσμοπλημμύρες για την Άννα Βίσση. Δεν 'πα να χουμε τη χειρότερη κυβέρνηση από την απαρχή της ιστορίας του Ελληνισμού να μας κάθεται στο σβέρκο, που είναι δεδομένο ότι χρήζει εξέγερσης και αντίδρασης; Την Αννούλα δε τη χάνουμε όμως! Αλλά κατά τα άλλα εμείς που μαζεύομαστε στο ΟΑΚΑ σαν το κοπάδι με τα γίδια, θα κάνουμε υποδείξεις στον μουσουλμανικό κόσμο ότι "δεν είναι πολιτισμένοι".

Τα ίδια ελληναράδικα κλαπαρχίδια είναι που θα πουν παίρνοντας το και πολύ κατάκαρδα κιόλας αυτό το δυσάρεστο που είδαν "Τζίζ, κακάκια!!! Κάηκε το δημαρχείο της Λιμόζ!!!". Για να φτάσω στο ζουμί ξεκινάω λέγοντας ότι κι εγώ δεν χαίρομαι που υπέστη καταστροφική παρέμβαση το εν λόγω κτήριο, γιατί γενικά δεν μου αρέσει να καταστρέφονται ανθρώπινα δημιουργήματα με (θετική ή αρνητική) ιστορία που αγγίζουν τομείς από την αρχιτεκτονική μέχρι τη γλυπτική, τις εικαστικές τέχνες κλπ. Ωστόσο, πρώτον πού ήσασταν ρε ζορμπαδομπατριώτες όταν το Ισραήλ γκρέμιζε εκκλησίες (χτισμένες αιώνες πριν), τόσο στα πλαίσια της ολοκληρωτικής σφαγής στη Γάζα και τώρα και στο Λίβανο, και μου είστε και ορθόδοξοι κατά τα άλλα. Εκεί η ευαισθησία για τα μνημεία πάει περίπατο υποθέτω, χάριν "συμμαχιών". Πάρ'τε το χαμπάρι, τα συναισθήματα σας είναι ιδεολογικά κατευθυνόμενα και μάλιστα από παπαρολογικές γεωπολιτικές αναλύσεις του πεταματού.

Δεύτερον, είναι εξέγερση ρε ηλίθιοι!!! Και ναι μεν, αυτό δεν με οδηγεί να δικαιολογώ τους βανδαλισμούς, αλλά από την άλλη ποιος ορίζει το μέτρο του τί πρέπει και τί δεν πρέπει να συμβεί; Θα πει κανείς ότι δεν δικαιούνται να κάνουν υποδείξεις στη Γαλλική κυβέρνηση και στην "πολιτισμένη της κοινωνία" άνθρωποι που δεν είναι "λευκοί αυτόχθονες" Γάλλοι. Το θέμα είναι ότι εύκολο να το πεις αυτό όταν δε γνωρίζεις ιστορία της αποικιοκρατίας. Οι άνθρωποι αυτοί προέρχονται από χώρες που η Γαλλία λεηλάτησε και παράλληλα είναι δεύτερης και τρίτης γενιάς κάτοικοι της Γαλλίας. Είναι επομένως όντες γόνοι των θυμάτων της αποικιοκρατίας και παράλληλα γεννημένοι και μεγαλωμένοι στη χώρα που το προκάλεσε αυτό. 

Η διπολική αυτή κατάσταση είναι και που ενθαρρύνει να πάρουν τέτοια τροπή αυτές οι εξεγέρσεις και είναι καθαρά ευθύνη της ίδιας της Γαλλίας να δώσει μια άλλη έννοια στο τί σημαίνει ο Γαλλικός πολιτισμός. Διότι όταν η Γαλλία και επομένως κάθε μνημείο του πολιτισμού της (όπως και το δημαρχείο επομένως) συνδέεται μόνο με τη βαρβαρότητα (για να αναφερθώ στην κλασική μπενγιαμινική σύνδεση πολιτισμού και βαρβαρότητας) της αποικιοκρατίας, πώς περιμένουμε να μείνει ανέγγιχτη από τα θύματα; Δικαιώνεται αυτομάτως το θύμα; Όχι απαραίτητα, κανείς δεν αγιοποιείται αυτόματα με βάση αυτό. Είναι αυτόματα καλές οι εξεγέρσεις και δεν μπορούν να εκτραπούν σε κάτι αρνητικό; Ισχύει μεν, αλλά πρώτον το να βιαστεί κανείς να καταδικάσει είναι επιπολαιότητα και σε μια εξαθλιωμένη Ευρώπη που έχει γίνει παραπάνω δυστοπική είναι πλήρως αιτιολογημένο να συμβαίνουν ακόμα και τέτοια γεγονότα. Καλύτερα επομένως να εξετάσει πώς μπορεί να ξεπεράσει τις αποικιοκρατικές πτυχές της και πως μπορεί να αντικαταστήσει τους υπάρχοντες κοινωνικούς σχηματισμούς, αν θέλει να επιβιώσει ως πολιτισμός.

Από εκεί και πέρα, το μέλλον είναι ανοιχτό και θα δείξει τί μέλλει γενέσθαι. Μπορεί και να αποδειχτούν μηδενιστικά γεγονότα τα όσα συμβαίνουν, ή/και να αφομοιωθούν από την καθεστηκυία τάξη. Όσο ακόμα δεν έχει πέσει το υπάρχον και το βλέμμα είναι στραμμένο με απορία στο τί ακολουθεί, είναι μέρος του παιχνιδιού να δούμε και τέρατα ακόμα στο δρόμο. Αλλά μπορεί να είναι και για καλό, θα κριθεί αυτό όταν πετάξει το πουλί της σοφίας κατά το σούρουπο....

Φάκελος "Παλαιστινιακό": 3 χρόνια από την 7η Οκτώβρη- Όχι, δεν καταδικάζουμε! Ελευθερία ή θάνατος!

 "Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι."
Δ. Σολωμός, "Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, Α' σχεδίασμα"

Έχουν περάσει τρία χρόνια από την επιχείρηση της Παλαιστινιακής Αντίστασης την 7η Οκτωβρίου του 2023, σε κοινότητες κιμπούτς έξω από τη Γάζα, και τα φερέφωνα του Σιωνισμού, όπως επίσης και η δικαιωματίστικη αριστερά βγαίνουν και καταδικάζουν τη Χαμάς ως "ισλαμοφασιστική οργάνωση" και πως εκείνη τη μέρα "βίασε και έσφαξε παιδάκια". Με αυτό τον τρόπο είτε απαξιώνουν την αλληλεγγύη που δείχνει μεγάλο μέρος του κόσμου για την γενοκτονία στη Γάζα, είτε ρίχνουν μπάλα στην εξέδρα ώστε ο κόσμος που ευαισθητοποιείται για τους Παλαιστινίους να αναγκαστεί να κάνει δηλώσεις καταδίκης της Παλαιστινιακής Αντίστασης και ως εκ τούτου να πάρει ίσες αποστάσεις.

Ας το εξετάσουμε από όλες τις πτυχές του το ζήτημα:

1. Μεγάλο μέρος αυτής της λογικής, του να βγει να καταδικάσει κανείς τα "εγκλήματα" (όπως τα αποκαλούν) της Παλαιστινιακής πλευράς, έγκειται στο να υποτιμηθεί το ό,τι προηγήθηκε σε όλη την ιστορία της δημιουργίας του κράτους του Ισραήλ.  Περιττό να αναφέρουμε την μεγάλη εθνοκάθαρση της Νάκμπα η οποία συνέβη με το "καλημέρα" που δημιουργήθηκε το σιωνιστικό μόρφωμα, τους Αραβο-Ισραηλινούς πολέμους, τον εκτοπισμό των Παλαιστινίων Αράβων από τις περιοχές που ζούσαν για αιώνες, τους βίαιους εποικισμούς που συνέχισαν και συνεχίζουν στην Δυτική Όχθη και τον ναζιστικού τύπου αποκλεισμό μεγάλου μέρους των Παλαιστινίων στην λωρίδα της Γάζας, όπου και υφίστανται εκεί μια μακροχρόνια εθνοκάθαρση, η οποία έχει εξελιχθεί σε γενοκτονία.

2. Η αποτυχία της στρατηγικής της Χαμάς είναι σίγουρα αληθής. Ωστόσο αυτό δεν έχει να κάνει με κάποιο ηθικό κριτήριο, αλλά με ρεαλιστικά κριτήρια τα οποία δείχνουν το γιατί είχε κάνει λάθος διάγνωση του γεωπολιτικού τοπίου η ηγεσία της. Η Χαμάς είναι μια δισυπόστατη οργάνωση που ταλαντεύεται μεταξύ της προέλευσης της από τους Αδερφούς Μουσουλμάνους και γι΄αυτό ποντάρει σε σχέσεις με τα αραβικά κράτη (τα οποία και πουλούν κάθε φορά την Παλαιστίνη), και της ταυτότητας της ως εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα πράγμα το οποίο την οδήγησε στο να έχει σχέσεις με το Ιράν και την Λιβανέζικη οργάνωση της Χεζμπολάχ, δηλαδή τον Άξονα της Αντίστασης. Είναι μεν σουνιτική, αλλά όχι οργάνωση τύπου ISIS, Αλ Κάιντα, ή HTS (οργάνωση του Τζολάνι που διοικεί τώρα στη Συρία και πρώην παρακλάδι της Αλ Κάιντα).

3. Καλύτερα να αμφιβάλουμε για το αν ισχύουν όλοι οι ισχυρισμοί για το ποια ήταν τα θύματα . Ιδίως αυτό με τα "νεκρά μωρά" το έχει ξανακούσει η ανθρωπότητα σαν προπαγάνδα πολέμου στο Ιράκ. Δεν λέμε προφανώς ότι δεν σκοτώθηκαν άμαχοι, αλλά τα νούμερα δεν είναι αποδεδειγμένα, όπως και οι πράξεις δεν είναι όλες αποδεδειγμένες. Η χειραγώγηση μέσω της χρήσης των μέσων ενημέρωσης, που μεγάλο μέρος των κυρίαρχων μέσων είναι φιλικά προς το Ισραήλ, καλά κρατεί γενικώς.

4. Τα Κιμπούτς είναι αποικιοκρατικές κοινότητες. Δεν είναι φιλήσυχες αναρχοκομμουνιστικές αγροτικές κοινότητες και ουτοπίες δικαιοσύνης. Και αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Μπορεί κανείς να βρει σε παλιό τεύχος του περιοδικού Ευτοπία συνέντευξη του Τσόμσκι πάνω σε αυτό, ο οποίος λέει τα όσα λέει όντας Εβραίος (Άλλος κι αυτός που μίλησε για την χειραγώγηση των μαζικών μέσων που θίχτηκε μόλις στην προηγούμενη παράγραφο) !

5. Το να καταδικάζει κανείς τη βία είναι πανεύκολο όταν δεν κάθεται να προβληματιστεί για τα αίτια που την γεννούν. Κάθε αποκλεισμένος λαός θέλει το Μεσολόγγι του και οι Παλαιστίνιοι προσπάθησαν να κάνουν (έστω και με την αποτυχημένη της έκβαση) μια δική τους Έξοδο. Όπως έχει πει και ο αείμνηστος Γιαχία Σινουάρ που ήταν ηγέτης της Χαμάς στη Γάζα: " Τί θα έπρεπε να κάνουμε; Να σηκώσουμε λευκή σημαία; Αυτό δεν πρόκειται να γίνει! Περιμένει ο κόσμος να είμαστε φρόνιμα θύματα όσο μας σκοτώνουν;". Αυτό τα συνοψίζει όλα!

Αν θέλουν επομένως οι ισχυροί του κόσμου να μην πιάνει κόσμος το όπλο στο χέρι, ας αφήσουν τον Παλαιστινιακό λαό να καθορίσει την τύχη του, χωρίς κατοχή και χωρίς να πέφτουν πάνω του τα ισραηλινά πυρά ή να έρχονται έποικοι ή/και στρατιώτες του IDF στα παλαιστινιακά εδάφη και να διαπράττουν εν ψυχρώ φόνους ανθρώπων. 

Υπό αυτή την έννοια, για τον ίδιο λόγο δεν θα κατηγορήσουμε ούτε τα όσα έκαναν οι επαναστατημένοι Έλληνες στην Τριπολιτσά, ούτε τις μάχες του ΕΔΕΣ ενάντια στους Τσάμηδες ή τις δράσεις της ΕΟΚΑ που πολλοί βαπτίζουν ως "πογκρόμ κατά των Τουρκοκυπρίων". 

Μόνο με τα δίκαια των εθνών και των λαών να τηρούνται και να γίνονται σεβαστά αποφεύγεται το αίμα. Όσοι δεν θέλουν ένοπλο αγώνα, καλύτερα να αντιμετωπίσουν τα αίτια που τον καθιστούν αναγκαίο. 

Και στο τέλος της ημέρας αν είναι τόσο απαίσια η ιδεολογία της Χαμάς όσο μας λένε, αυτό ας κριθεί εν τοις πράγμασι με μια Γάζα ελεύθερη, με την αυτοδιάθεσή της και τη δυνατότητα του λαού της να αποφασίζει χωρίς να παίζει την ύπαρξή του κορώνα-γράμματα! Με θεωρίες μπορούμε να λέμε από τον καναπέ μας όλες τις αποψάρες, όπως όταν εξισώναμε τον Μιλόσεβιτς με τον Χίτλερ (εδώ γελάμε), ή για τον Άσσαντ ότι χρησιμοποιούσε στον πόλεμο (που υπέστη από τους ιμπεριαλιστές βασικά) στη χώρα του "χημικά" και "όπλα μαζικής καταστροφής" (σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας, έχουμε κάνει κοιλιακούς από τα γέλια).

Όπως έχουμε γράψει και σε άλλο κείμενο, εννοείται πως κριτικάρουμε και τη Χαμάς για πολλές της ενέργειες. Αλλά έτερον εκάτερον, δεν την επικρίνουμε για κάποια ενέργεια κατά του Ισραήλ αλλά κατά του Άσσαντ στην Συρία. Έκανε τραγικά λάθη, αλλά δεν αναιρείται ο ρόλος της ως πρωτοπορία του Παλαιστινιακού αγώνα και γι' αυτό την στηρίζουμε χωρίς αστερίσκους. 

Όσο για τον Σινουάρ που εξοντώθηκε το 2024, θαρραλέος μένοντας στη Γάζα, περίπου ένα χρόνο μετά την 7 Οκτωβρίου: "Ο τύραννος πεθαίνει και η κυριαρχία του τελειώνει, ο μάρτυρας πεθαίνει και η κυριαρχία του αρχίζει." (Σόρεν Κίρκεγκαρντ)

Τιμή σε κάθε μάρτυρα της Αντίστασης λοιπόν!

Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

"καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη,
χαῖρε, ὦ χαῖρε, Ἐλευθεριά!"